Raye, 2026 Mercury Prize'ın yılın albümü ödülünü ikinci stüdyo albümü "This Music May Contain Hope" ile kazandı. İngiliz şarkıcı-söz yazarı, listedeki on bir rakibini geride bırakarak İngiltere ve İrlanda müziğinin en çok konuşulan ödülünü evine götürdü.
Aday listesi bu yıl alışılmadık ölçüde genişti.
Raye'in albümü; Dave'in "The Boy Who Played the Harp", Dove Ellis'in "Blizzard", Florence + the Machine'in "Everybody Scream", Jade'in "That's Showbiz Baby!", Knats'in "A Great Day in Newcastle", Kojey Radical'ın "Don't Look Down", Nia Archives'in "Emotional Junglist",
Olivia Dean'in "The Art of Loving", Paul McCartney'nin "The Boys of Dungeon Lane", Suede'in "Antidepressants" albümlerini ve War Child'ın "Help(2)" derlemesini geçti. Törende Suede ve Pulp da sahne aldı.
Kazanan albüm, hırslı yapısıyla dikkat çekiyor. "This Music May Contain Hope" mevsimlere göre dört bölüme ayrılıyor ve 70 dakikalık süresi boyunca 17 şarkı ile neredeyse şarkı sayısı kadar farklı tarz arasında geziniyor. Arka planda dinlenecek türden bir kayıt değil; baştan sona dikkat isteyen, dinleyicisini bir yolculuğa çıkaran bir albüm.
Ödülün ağırlığı
Mercury Prize'ın Amerika'da tam bir karşılığı yok. Ödül, İngiltere ve İrlanda'dan çıkan müziği öne çıkarmak için veriliyor; Grammy'lere benzeyen İngiliz karşılığı ise daha çok Brit Awards olarak görülüyor. Bu yüzden Mercury, satış rakamlarından ya da liste başarısından çok albümün kendisine, bir sanatçının ne yapmaya çalıştığına bakan bir ödül olarak biliniyor.
Geçmiş kazananlar listesi de bunu anlatıyor: Arlo Parks, Little Simz, the XX ve James Blake gibi isimler bu ödülü kariyerlerinin belirleyici anlarında aldı.
Raye'in adı artık bu listede. Daha önce kendi şartlarını kendisi belirleyerek yükselen bir sanatçı olarak anılan şarkıcı için ödül, bağımsız yoldan gelen bir kariyerin en kurumsal onayı anlamına geliyor.
Aday listesinde Paul McCartney gibi bir ismin bulunması, bu yılki yarışın ağırlığını da gösteriyor.
Raye'in albümü, kariyerinin başındaki bir sanatçının altmış yıllık bir külliyatın sahibiyle aynı masada değerlendirildiği bir listede öne çıktı.
Olivia Dean'in "The Art of Loving" albümü de bu yıl aday gösterilen kayıtlar arasındaydı; iki İngiliz şarkıcının aynı listede yer alması, ülkedeki pop ve soul damarının ne kadar güçlü olduğunun göstergesi sayılabilir.
On yedi şarkılık, yetmiş dakikalık bir albümün böyle bir ödülü kazanması, kendi içinde bir mesaj da taşıyor. Dinleme alışkanlıklarının kısaldığı, şarkıların hızla tüketildiği bir dönemde Mercury jürisi, dinleyicisinden zaman isteyen bir kaydı seçti.
Raye için de bu, şarkı şarkı yürüyen bir kariyerin ardından bütün bir albümün arkasında durmanın karşılığı oldu.