Dave Stewart,
Eurythmics'in tam kadro geri dönmesi ihtimalini büyük ölçüde rafa kaldırdı. Annie Lennox'la birlikte ikiliyi kuran İngiliz müzisyen ve yapımcı, bir zamanlar böyle bir teklife saniyesinde evet diyeceğini, ancak o pencerenin artık kapandığını anlattı. Kendi değerlendirmesine göre bugün gelinen noktada an geçti ve iki ismin ayrı ayrı sanatçılar olarak yoluna devam etmesi en olası senaryo.
İkili
Eurythmics'i 1980'de kurdu. İlk ayrılık 1990'da geldi, ardından 1999 ile 2005 arasında yeniden bir araya geldiler. O tarihten sonra yalnızca ara sıra aynı sahneyi paylaştılar; en son 2022'de Rock and Roll Hall of Fame'e kabul edildiklerinde birlikte göründüler. Stewart'a göre bu tek seferlik anlar, çalışan bir grup olarak yola ya da stüdyoya kalıcı bir dönüşün işareti değildi.
Mesafe, sönen iletişim ve zorlu şarkılar
Stewart, Lennox'la iletişimin zamanla inceldiğini aktarıyor. Lennox Los Angeles'ta yaşıyor; kendisi vaktini Nashville ile Bahamalar'daki stüdyo yerleşkesi arasında bölüyor. Eskiden sık sık e-posta alışverişi yaptıklarını ve konuştuklarını, ancak son iki yılda bu trafiğin söndüğünü söylüyor. Ona göre Lennox,
Eurythmics'le ilgili her şeyi geçmişte bırakmış görünüyor. Kendi kuşaklarındaki pek çok topluluğun aksine, ikili kariyerin geç döneminde alışıldık hale gelen belgesel ya da uzun konser serisi düzenine hiç girmedi.
Pratik sınırlar da var.
Eurythmics repertuvarını bir saat kırk beş dakika ile iki saat arasında söylemek son derece zor. Stewart, Lennox'un kısa süre önce sahneye çıktığını, ancak yalnızca dört ya da beş şarkı söylediğini, setin geri kalanını konukların doldurduğunu belirtiyor. Bu yük eskiden her zaman bu kadar ağır değildi, bugün ise öyle. Geriye dönüp baktığında yaklaşık yirmi beş yıl boyunca üç yılda bir çıkış yapacakları daha uzun bir döngünün mümkün olabileceğini düşünüyor; ama o ritim hiçbir zaman oturmadı.
Lennox de 2020'de benzer bir tablo çizmişti. Çok farklı hayatlar yaşadıklarını, birbirlerine yakın oturmadıklarını, buna rağmen aralarının iyi olduğunu söylemişti. Ne zaman bir araya gelseler
Eurythmics oluyorlar; onun için tek seferlik buluşmalar daha sağlıklı: bir kutlama, ardından herkesin kendi işine dönmesi. Stewart'ın bugün tarif ettiği düzen de tam olarak bu — yeniden kurulmuş bir turne ya da kayıt ortaklığı değil, seyrek paylaşılan sahneler.
Geriye sabit kalan tek şey plaklar. 1980'lerin başındaki çıkıştan on yılın ortasındaki ticari zirveye ve sonraki birleşmelere kadar uzanan şarkılar, markanın ağırlığını hâlâ taşıyor. Stewart'ın sözleri bu tarihi değiştirmiyor; yalnızca iki tarafta da
Eurythmics'i süregiden bir canlı proje olarak sürdürme isteğinin ne kadar az olduğunu gösteriyor. Ortada açıklanmış yeni bir ortak proje, tarih ya da belgesel taahhüdü yok. Kırk yılı aşkın bir geçmişin ardından
Eurythmics'in bugünkü hali, katalog, ara sıra yapılan kutlamalar ve iki ayrı kariyerden ibaret.