Hozier, Jessie Buckley ile birlikte kaydettiği Fairytale of New York yorumundan kısa bir bölümü pazartesi günü sosyal medya hesaplarında paylaştı ve parçanın tamamının 13 Kasım Cuma günü yayımlanacağını duyurdu. Jem Finer ve Shane MacGowan imzalı şarkı ilk kez Kasım 1987'de çıkmıştı; aradan geçen onca yıla rağmen İrlanda'nın en tanınmış mevsimlik şarkılarından biri olmayı sürdürüyor. Tanıtım videosunda
Hozier açılış dizesini — "It was Christmas Eve, babe, in the drunk tank" — söylerken, Buckley bir piyanoya yaslanmış halde görünüyor.
Aynı kurguya, orijinal kayıtta düeti seslendiren MacGowan ile Kirsty MacColl'un arşiv görüntüleri de ekleniyor. Kısa video çevrimiçi ortamda hızla olumlu yorumlar topladı; dinleyiciler iki sesin birbirine iyi oturduğunu yazdı ve paylaşımı yılbaşı dinleme sezonunun açılışı olarak karşıladı.
Hozier'in blues, gospel ve rock arasında gidip gelen söyleyişi ile Buckley'in daha kalın, daha pürüzlü tonu, romantizmi, pişmanlığı ve sokak sertliğini bir arada taşıyan bir şarkı metni için bilinçli bir eşleşme olarak sunuluyor.
20th Century Paddy
Parça, MacGowan'ın söz yazarlığına ve The Pogues'un solisti olarak bıraktığı mirasa adanmış 20th Century Paddy adlı albümde yer alıyor. Albüm de tekil parçayla aynı gün, 13 Kasım Cuma günü çıkıyor ve kadrosu İrlanda sahnesinin çok ötesine uzanıyor: Bruce Springsteen, U2, Tom Waits, The Jesus and Mary Chain, Lyra, Damien Dempsey, Lisa O'Neill ve The Murder Capital projeye adı anılan isimler arasında. Proje, MacGowan'ı tek bir döneme sıkışmış bir figür olarak değil, şarkıları türler arasında dolaşan bir yazar olarak ele alıyor.
Fairytale of New York'un kalıcılığı, saf nostaljiye direnmesinden geliyor. Bir ayılma hücresinde açılan, zorlukla kazanılmış bir şefkatle biten bir Noel şarkısı bu; aradaki gerilim yıllardır yeni yorumları ve sahne okumalarını besliyor.
Hozier kuşağından bir İrlandalı söz yazarını, halk müziği ve tiyatro ağırlığını sesinde taşıyan oyuncu-şarkıcı Buckley'nin yanına koymak, MacGowan–MacColl kaydının yerini almaya kalkışmadan bu zinciri sürdürüyor.
Hozier'in kataloğunu takip edenler için hamle şaşırtıcı değil: yavaş yükselen baladlar, gospel renkleri ve özenle seçilmiş iş birlikleri üzerine kurulu bir kariyerin yanına doğal biçimde oturuyor. Buckley'nin varlığı ise düetin tiyatral çekirdeğini öne çıkarıyor; parlak bir mevsim düetinden çok, bir piyanonun iki yanında tartışan ve barışan iki karakter.
Cuma günü hem
Hozier–Buckley kaydı hem de 20th Century Paddy'nin tamamı aynı hafta içinde dinleyiciye ulaşacak ve Noel öncesi dönem için radyoların, listelerin merkezine oturacak bir malzeme sunacak. Geriye asıl merak edilen kalıyor: iki sesin dizeleri nasıl paylaştığı, düzenlemenin 1987 kaydının karşısında nasıl durduğu ve tribute albümün geri kalanının bu dayanıklı şarkıyı hangi çerçeveye yerleştirdiği.