Ravyn Lenae, üçüncü stüdyo albümü Blue Island'ın 7 Ağustos'ta Atlantic Records etiketiyle yayımlanmasının ardından geri çekildiği uzun sessizliği bozdu. Aylardır verdiği ilk röportajlardan birinde, albümün çevresinde dönen tartışmanın kendisini nasıl etkilediğini anlattı: "Daha çok göz üzerimde olduğu için mi, yoksa beni, sesimi, gidişatımı ve birlikte geçirdiğimiz geçmişi sahiplenen eski dinleyiciler yüzünden mi, bilemiyorum. Daha önceki hiçbir çıkışımda yaşamadığım bir tartışma hissi yaratan birkaç şey vardı."
Uzun süre "en sevdiğiniz sanatçının en sevdiği sanatçı" diye anılan Chicagolu şarkıcı, asıl çıkışını 2025'te Anderson .Paak'in söz yazarlığına katkı verdiği "Love Me Not" ile yapmıştı. Gitar temelli şarkı TikTok'taki yayılmanın ardından Billboard Hot 100'de 5 numaraya kadar yükseldi, ABD'de bir milyarın üzerinde resmi talep üzerine dinlenme topladı ve ait olduğu albüm Bird's Eye'ı 139. sıradan Billboard 200'e soktu; bu, Lenae'nin listedeki ilk girişiydi. Sonraki aylarda dünyanın dört bir yanında festival sahnelerine çıktı, kendi turnelerine başlık oldu, Sabrina Carpenter ve Reneé Rapp'in arena turnelerinde açılış yaptı.
Blue Island ise güçlü eleştirilere rağmen tek bir Billboard listesine dahi giremedi; albüm öncesi yayımlanan dört single'ın hiçbiri de Hot 100'e giriş yapamadı. Lenae bu tablonun üzerindeki baskıyı açıkça kabul ediyor: "Bu, bir çıkışım etrafındaki en yüksek beklenti. Geçen yıl müziğimin neleri başarabileceğini, özellikle rakamlar ve metrikler açısından gördüm. Bir şeyin iyi gittiğini gördükten sonra bu gerçekten değer verdiğim bir şeye dönüşüyor; sonra onu sürecin her parçasına iliştirmemek zor oluyor."
"İnsanların beni anlaması umurumda"
Şarkıcı, kendisini bir süre paylaşmaktan alıkoyan şeyin görünürlükle gelen yanlış anlaşılma riski olduğunu söylüyor. Blue Island'ın tanıtım döneminde ırk, tür ve müzik endüstrisinin kategorileri üzerine yürüyen tartışmaların, merkezdeki müziği geride bıraktığını anlatıyor: "İnsanların beni anlaması umurumda. Nereden geldiğimi, bakış açımı, ne anlatmaya çalıştığımı bilmeleri umurumda. Bu da yüksek görünürlükle pek bağdaşmıyor. Kariyerimde derinleştikçe bunu biraz bırakmayı, insanların kontrol edemediğim bir izlenimle ayrılmasına izin vermeyi öğrenmem gerekiyor."
Son haftalarda albüme yeniden dönmeye ve yaptığı işten gurur duymaya izin verdiğini söylüyor. Albümü baştan sona son kez New York'tan Los Angeles'a dönüş uçağında dinlemiş. Doechii'nin konuk olduğu "Babygirl" ona hâlâ "rotayı düzelten bir iç ses" gibi geliyor; "Potential" gibi parçalar ise rahatsız edici katmanlarını koruyor. "Yıllardır üzerinde düşündüğüm bir hikâye, o yüzden ona geri dönmek neredeyse bir yarayı kaşımak gibi, tatlı-acı bir his" diyor şarkıcı. Parçanın sonunu kapatan Chicago footwork ritimlerini ilerleyen dönemde daha fazla kurcalamak istediğini de ekliyor. "Ergenlik yıllarıma değiniyor; benim için çok hassas, kolay iz bırakan bir dönemdi. Bazen o döneme ve o kişiye dair şarkılar yazmayı sürdürdükçe orada sıkışıp kalmış gibi hissediyorum. Ama muhtemelen bir şarkıyla ilgili en çok gurur duyduğum an bu."
English
