HABERLER

Weezer, The Gathering Tour'un perde arkasını açtı. Grubun üç üyesi — gitarist Brian Bell, basçı Scott Shriner ve davulcu Patrick Wilson — turnenin nasıl şekillendiğini, yoldaki hayatın gerçekte nasıl olduğunu ve seyircinin her gece "Say It Ain't So", "El Scorcho" gibi şarkıları nasıl başka bir yere taşıdığını anlattı. Görüntülerde kulisten sahneye, sahneden sahne tasarımının ilk eskizlerine uzanan bir tur var.

Sahne, grubun dört üyesinin ortak kararıyla ortaya çıkmış. Shriner, tasarım sürecini şöyle anlatıyor: "Bir araya gelip Zoom görüşmeleri yaptık ve fotoğraflara baktık. Geçen gün bunu düşünüyordum, çünkü başka sahnelere de baktık ve çok farklıydılar. Çok farklı bir havaları vardı. Onu yapmadığımıza çok sevindim, çünkü bu çok eğlenceli, açık ve kapsayıcı oldu. Bizi doğrudan seyircinin içine koyuyor." Shriner ayrıca sahnenin bir ara evin üzerine kurulmasının planlandığını, muhtemelen bu yüzden bu kadar ağır yapıldığını söylüyor.

Garajdan başlayan hikâye

Turnenin adı, aslında bir albüm adı olarak düşünülmüştü. Bell'in anlattığına göre The Gathering, grubun stüdyoda çalışırken bugün "Gold Album" olarak bilinen kayda vermeyi düşündüğü isimdi: "Yaratıcı işin yaratımının yaratıcı kısmı dört üyenin ortak çabasıydı. Turnenin adıyla başladı." Ad belirlendikten sonra grup bir arka hikâye kurgulamak zorunda kalmış — kim toplanıyor, neden toplanıyor sorularına bir cevap gerekiyormuş.

Cevabı grubun kendi yönetmeni Brendan Walters bulmuş. Kurguda Nicholas adlı bir çocuk, grubun tasarladığı sembolleri bir kâğıda çizerek Weezer'ı "the gathering"de çalmaya çağırıyor; semboller hem grubu hem de onları izlemeye gelen herkesi altın rengi gözlerle büyülüyor. Grup da bunun üzerine her şeyin başladığı yerde, ilk provaların yapıldığı garajda bir ev partisi vermeye karar veriyor. Sahne tasarımının seyirciyi içine alan, açık yapısı da bu fikirden besleniyor.

Videonun ikinci bölümünde sözü grubun uzun yıllardır arşivini tutan Karl Koch alıyor. Koch, turnenin VIP deneyimini gezdiriyor; grubun kullandığı enstrümanlara ve yıllar içinde biriken tarihine yakından bakılıyor. Bell ise kuliste dokunulmadan duran ikram tabağını işaret ediyor: "Peyniri, peynir tabağını bir kez bile açmadım. Burada benimle olsaydınız, buyur derdim."